لینفلومیکس – ام® پیوسته رهش 1000/5/10

دسته دارویی	دیابت
نام ژنریک	10 میلی گرم امپاگلیفلوزین، 5 میلی گرم لیناگلیپتین و 1000 میلی گرم متفورمین
نام تجاری	لینفلومیکس – ام® 1000/5/10
شکل دارویی	قرص پیوسته رهش
دوز دارو	(1000/10/5)میلی گرم
موارد مصرف	دارو – دیابت
بسته بندی	30 عددی

دسته: دیابت

توضیحات محصول

	معرفی محصول	لینفلومیکس – ام^® پیوسته رهش ترکیبی از داروهای زیر می‌باشد: امپاگلیفلوزین: مهارکننده SGLT2 است که در کلیه‌ها با مهار SGLT2، بازجذب گلوکز فیلترشده را کاهش داده و باعث افزایش دفع گلوکز از طریق ادرار و در نتیجه کاهش قند خون می‌شود. لیناگلیپتین: مهارکننده آنزیم دی‌پپتیدیل پپتیداز-4 (DPP-4) است که با افزایش سطح هورمون‌های اینکرتین موجب افزایش ترشح انسولین وابسته به گلوکز و کاهش ترشح گلوکاگون می‌شود. این اثر منجر به کاهش تولید گلوکز کبدی و بهبود کنترل قند خون می‌گردد. متفورمین: از دسته دارویی بیگوانیدها است و عمدتاً با کاهش تولید گلوکز در کبد (به‌ویژه کاهش گلوکونئوژنز) و افزایش حساسیت بافت‌های محیطی به انسولین، موجب افزایش برداشت و مصرف گلوکز در بافت‌های محیطی شده و به بهبود کنترل قند خون کمک می‌کند.
	عوارض جانبی	هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی، می‌تواند باعث بروز عوارض جانبی ناخواسته‌ای نیز گردد. اگرچه همه افراد این عوارض را تجربه نخواهند کرد. در برخی موارد ممکن است لازم باشد پزشک مقدار داروی مصرفی شما را کاهش دهد و یا درمان را قطع کند. لیست عوارض جانبی در ذیل شرح داده شده است. در صورت بروز علائم واکنش آلرژیک مانند کهیر، خارش، پوسته‌ریزی، بثورات پوستی، مشکل در بلع، دشواری در تنفس و یا تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، فوراً به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه نمایید. در صورت مشاهده علائم عفونت شدید ناحیه تناسلی (در آقایان یا بانوان) مانند سوزش، خارش، بوی غیرطبیعی، ترشحات، درد یا حساسیت، قرمزی یا تورم در ناحیه تناسلی یا مقعدی، تب یا احساس ناخوشی عمومی، فوراً به پزشک مراجعه کنید. این علائم ممکن است به‌سرعت تشدید شوند. در صورت بروز هر یک از موارد زیر، مصرف دارو را قطع کرده و بلافاصله با پزشک تماس بگیرید: احساس سبکی سر یا حالتی شبیه غش درد شدید یا مداوم مفاصل اسیدوز لاکتیک: درد غیرمعمول عضلانی، دشواری در تنفس، درد شکم، استفراغ، بی‌نظمی ضربان قلب، سرگیجه، احساس سرما، ضعف و خستگی شدید کتواسیدوز: تهوع، استفراغ، درد شکم، گیجی، خواب‌آلودگی غیرطبیعی یا دشواری در تنفس پانکراتیت: درد شدید در قسمت فوقانی شکم که به کمر گسترش می‌یابد، همراه با تهوع و استفراغ کم‌آبی بدن: سرگیجه، گیجی، تشنگی شدید، کاهش میزان ادرار علائم عفونت مثانه: درد یا سوزش هنگام ادرار، وجود خون در ادرار، درد لگن یا کمر علائم نارسایی قلبی: تنگی نفس (حتی در حالت درازکش)، تورم پاها یا مچ پا، افزایش سریع وزن عوارض جانبی شایع این دارو ممکن است شامل موارد زیر باشد: بدن درد، درد شکم، اسهال، یبوست، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، عفونت دستگاه ادراری، سردرد، علائم سرماخوردگی مانند آبریزش یا گرفتگی بینی، عطسه و گلودرد.
	مقدار و نحوه مصرف	لینفلومیکس – ام^® پیوسته رهش را دقیقا طبق تجویز پزشک معالج مصرف نمایید. دوز مصرفی این دارو برای هر بیمار متفاوت بوده و تنظیم دوز بر اساس شرایط بیمار و نحوه پاسخدهی به درمان صورت می‌گیرد. دارو را همراه یا بلافاصله بعد از غذا، ترجیحا صبح‌ها مصرف نمایید. قرص را به طور کامل بلعیده و از خرد کردن و جویدن آن بپرهیزید. از قطع مصرف ناگهانی دارو بدون مشورت با پزشک خودداری نمایید. حداکثر دوز توصیه شده روزانه امپاگلیفلوزین 25 میلی گرم/لیناگلیپتین 5 میلی گرم/متفورمین 2000 میلی گرم می‌باشد. در صورتی که مصرف یک دوز از دارو را فراموش کرده‌اید، به محض به یاد آوردن، آن را مصرف نمایید. در صورتی که زمان مصرف دوز بعدی فرا رسیده است، دارو را طبق روال گذشته مصرف کرده و از دو برابر کردن مقدار مصرفی جهت جبران دوز از یاد رفته خودداری کنید. در بیمارانی که پیش از این متفورمین (با یا بدون لیناگلیپتین) دریافت می‌کردند و قرار است درمان با لینفلومیکس – ام^® پیوسته رهش آغاز شود، دوز اولیه باید معادل دوز کل روزانه فعلی متفورمین هیدروکلراید بوده و همراه با 10 میلی‌گرم امپاگلیفلوزین و 5 میلی‌گرم لیناگلیپتین، طبق صلاحدید پزشک معالج تجویز گردد. در بیمارانی که پیش از این متفورمین و امپاگلیفلوزین (با یا بدون لیناگلیپتین) دریافت می‌کردند و قرار است درمان با لینفلومیکس – ام^® پیوسته رهش آغاز شود، دوز اولیه باید معادل دوز کل روزانه فعلی متفورمین هیدروکلراید و امپاگلیفلوزین بوده و همراه با 5 میلی‌گرم لیناگلیپتین، طبق صلاحدید پزشک معالج تجویز گردد.
	هشدارها	در طول درمان، به‌ویژه در چند هفته نخست، ممکن است پایش وضعیت بیمار و انجام آزمایش‌های خون و ادرار طبق صلاحدید پزشک معالج انجام شود. این آزمایش‌ها می‌توانند برای ارزیابی اثربخشی درمان و بررسی عوارض ناخواسته ضروری باشند. بی‌خطری و اثربخشی این دارو در کودکان کمتر از 18 سال ثبت نشده است. این دارو ممکن است باعث بروز واکنش‌های حساسیتی شدید از جمله آنافیلاکسی، آنژیوادم و واکنش‌های شدید پوستی شود. در صورت بروز راش پوستی، خارش، تاول، پوسته‌ریزی پوست، تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، مشکل در بلع یا تنفس، فوراً به مراکز درمانی مراجعه نمایید. متفورمین موجود در این دارو، ممکن است سبب بروز عارضه‌ای نادر اما جدی به نام اسیدوز لاکتیک شود. این عارضه معمولاً در بیماران مبتلا به مشکلات شدید پزشکی مانند نارسایی کلیوی یا بیماری‌های قلبی رخ می‌دهد. عفونت‌های شدید، جراحی، تروما، کم‌آبی شدید بدن، مصرف بیش از حد الکل، سن ۶۵ سال یا بیشتر و انجام تصویربرداری‌های تشخیصی همراه با تزریق مواد حاجب یددار (به‌ویژه در صورت اختلال عملکرد کلیه) می‌توانند خطر بروز این عارضه را افزایش دهند. علائم آن شامل درد یا ناراحتی شکمی، کاهش اشتها، اسهال، تنفس سریع یا سطحی، درد یا گرفتگی عضلات، احساس ناخوشی شدید، خواب‌آلودگی، خستگی یا ضعف غیرمعمول است. در صورت شک به اسیدوز لاکتیک، درمان را قطع کنید و فوراً به مراکز درمانی مراجعه نمایید. کتواسیدوز دیابتی ممکن است در طول درمان رخ دهد. این وضعیت می‌تواند تهدیدکننده حیات باشد و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد. در صورت بروز تهوع، استفراغ، درد شکم، تنگی نفس، افزایش تشنگی یا افزایش دفعات ادرار، دارو را فوراً قطع و به مراکز درمانی مراجعه نمایید. خطر بروز کتواسیدوز دیابتی در شرایطی مانند بیماری‌ تب‌دار حاد، عفونت‌های شدید، جراحی، کاهش شدید دریافت کالری یا گرسنگی طولانی‌مدت، رژیم‌های کتوژنیک و مصرف بیش از حد الکل افزایش یابد. در صورت افزایش سریع وزن، درد قفسه سینه، خستگی یا ضعف شدید، تپش یا نامنظمی ضربان قلب، اختلال در تنفس یا تورم غیرمعمول دست‌ها، مچ‌ها، ساق پا یا پاها، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید؛ زیرا این علائم می‌توانند نشان‌دهنده مشکلات قلبی باشند. این دارو ممکن است باعث سرگیجه، سبکی سر یا غش شود. این عوارض در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی، فشار خون پایین یا افرادی که داروهای مُدر (ادرارآور) مصرف می‌کنند، بیشتر مشاهده می‌شود. مصرف مایعات کافی، به‌ویژه هنگام فعالیت بدنی یا در هوای گرم، توصیه می‌شود. در صورت بروز تهوع، استفراغ یا اسهال شدید و مداوم با پزشک خود مشورت نمایید. در صورت مشاهده علائمی مانند وجود خون در ادرار، کاهش حجم یا دفعات ادرار، درد یا سوزش هنگام ادرار، درد پهلو یا کمر، تب، لرز، افزایش سریع وزن یا تورم صورت و اندام‌ها، پزشک خود را مطلع نمایید؛ زیرا این علائم می‌توانند نشان‌دهنده اختلالات کلیوی باشند. این دارو به‌ندرت ممکن است سبب بروز یک عفونت باکتریایی شدید به نام گانگرن فورنیه (فاشئیت نکروزان ناحیه پرینه) شود. در صورت بروز تب، ضعف یا خستگی غیرمعمول، درد، حساسیت، قرمزی یا تورم در ناحیه بین دستگاه تناسلی و مقعد، فوراً به پزشک مراجعه نمایید. درد شدید مفاصل ممکن است در طول درمان رخ دهد. در صورت بروز درد شدید مفاصل، درد یا سفتی عضلات یا اختلال در حرکت، با پزشک خود مشورت نمایید. این دارو ممکن است باعث بروز پمفیگوئید بولوز شود. در صورت مشاهده تاول‌های بزرگ و سفت پوستی، پزشک خود را مطلع نمایید. در صورت نیاز به جراحی یا انجام برخی اقدامات تشخیصی مانند تصویربرداری با اشعه ایکس یا سی‌تی‌اسکن که در آن از ماده حاجب تزریقی استفاده می‌شود، ممکن است لازم باشد مصرف این دارو به‌طور موقت قطع گردد. پیش از انجام این اقدامات، پزشک یا سایر اعضای کادر درمان را از مصرف این دارو مطلع نمایید. هیپوگلایسمی (افت قند خون) ممکن است در طول درمان با این دارو، به‌ویژه در صورت مصرف همزمان با سایر داروهای ضد دیابت، رخ دهد. علائم آن با گرسنگی شدید، سرگیجه، تحریک‌پذیری یا لرزش همراه است. در صورت بروز، باید فوراً از منابع قندی سریع‌الاثر مانند آبمیوه، نوشابه غیررژیمی یا آب‌نبات استفاده نمایید. در موارد شدید، ممکن است تزریق گلوکاگون طبق تجویز پزشک ضروری باشد. در صورت بروز علائم افت قند خون، آن‌ها را بشناسید و اقدامات لازم را طبق توصیه پزشک انجام دهید. هایپرگلایسمی (افزایش قند خون) ممکن است در صورت فراموش کردن مصرف دارو، عدم رعایت رژیم غذایی، ابتلا به عفونت یا کاهش فعالیت بدنی ایجاد شود. این وضعیت می‌تواند با علائمی مانند تشنگی یا تکرر ادرار همراه باشد. در صورت تداوم علائم، باید پزشک خود را مطلع سازید. از تغییر دوز دارو بدون مشورت با پزشک خودداری شود و در خصوص روش‌های کنترل قند خون نیز با پزشک معالج مشورت نمایید. در طول بیماری‌های طولانی‌مدت، به‌ویژه در صورت استفراغ، اسهال یا کاهش دریافت مایعات و غذا، ممکن است دچار کم‌آبی بدن شوید. در این شرایط با پزشک خود مشورت نمایید. این دارو ممکن است بر نتایج برخی آزمایش‌های تشخیصی، از جمله آزمایش قند ادرار، تأثیر بگذارد. پیش از انجام هرگونه آزمایش، پزشک خود را از مصرف این دارو مطلع نمایید. مصرف متفورمین می‌تواند موجب کاهش سطح ویتامین B12 شود. در صورت لزوم، پزشک معالج ممکن است در طول درمان مصرف مکمل ویتامین B12 را توصیه نماید. مصرف ویتامین B12 باید طبق مقدار و مدت تعیین‌شده توسط پزشک انجام شود. در برخی بیماران، تغییرات در سطح لیپیدها، از جمله افزایش جزئی کلسترول LDL، در طول درمان با این دارو گزارش شده است. پایش پروفایل لیپیدی طبق صلاحدید پزشک معالج ممکن است انجام شود. در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار تجویز شده، سریعا به مراکز درمانی مراجعه نمایید.
	بروشور	دانلود بروشور محصول